Szelfy Laurosji podzieliły los innych zaginionych mórz, które zamieniły się w pasma górskie. W późnym karbonie, około 320 milionów lat temu, Laurosja zderzyła się z Gondwaną i z gromadą oderwanych od niej wcześniej terranów. Powstał wielki, rozciągający się prawie od bieguna do bieguna superkontynent. Wegener nazwał go Pangeą, czyli "Wszechziemią". Na linii zderzenia wypiętrzyło się wielkie transkontynentalne pasmo górskie, które geolodzy nazwali waryscydami. Karbońskie góry ciągnęły się z małymi przerwami od Gór Ouachita w Teksasie, po Sudety i Góry Świętokrzyskie. W Polsce najbardziej spektakularnym wydarzeniem tej dawnej kolizji są fantastycznie powyginane warstwy skalne w Kostomłotach koło Kielc. W Sudetach na skutek odmłodzenia przez neogeńskie ruchy wypiętrzające, wyglądają dziś na powierzchnię korzenie waryscydów. Obraz jest fascynujący - korzenie starych gór są istną mozaiką bloków skał magmowych, metamorficznych i osadowych. Wiele z nich jest zapewne pochodzącymi z Gondwany terranami. Za najstarsze uznaje się gnejsy Gór Sowich, którym przypisuje się wiek prekambryjski.